ابياتي زيبا از صائب تبريزي

* دل چو شد غافل زحق فرمان پذير تن بود 

                                                                              ميبرد هرجا كه خواهد اسب خواب آلوده را
  **********************

* به صبر مشكل عالم تمام بگشايد

                                                                         كه اين كليد به هر قفل راست مي آيد
   **********************    

* سبك مغزي كز اسباب جهان بر خويش مي بالد  

                                                                            چو حمالي است كز بار گران بر خويش مي بالد
**********************

* دوردستان را به احسان يادكردن همت است

                                                                    ورنه هر نخلي به پاي خود ثمر مي افكند
**********************

* خنده رسوا مي نمايد پسته بي مغز را  

                                                                        چون نداري مايه از لاف سخن خاموش باش